Een reactie op het artikel ‘Hierdoor werd ik in één klap vegetariër (en jij misschien ook)’ door Rutger Bregman voor de Correspondent.

Door Debby van Velzen

Begaan zijn met het lot van dieren is niet alleen iets voor 12-jarige meisjes die lid zijn van Kids for Animals, deelde Rutger Bregman in een artikel op de Correspondent. Hierin zet hij uitgebreid uiteen waarom hij in één klap vegetariër werd. Cijfers, een gruwelijk leven voor dieren, intelligentie en een rijk gevoelsleven waren de sleutel tot vegetarisme. Met name dat laatste aspect is een belangrijke voorwaarde om in te zien dat de stap naar veganisme niet ver weg is.

Vegetarisme

Veel mensen die de beelden achter de bio-industrie ontdekken worden vegetariër, zoals Rutger. Vegetariërs eten niets waar een dier voor gedood is. Bijvoorbeeld vlees en vis, maar ook geen gelatine of dierlijk stremsel in kaas. Rutger motiveert zijn keuze voor vegetarisme in drie stappen: 1. De cijfers, 2. Het leven van deze dieren is gruwelijk en 3. Koeien, varkens, schapen en kippen zijn intelligent en hebben een rijk gevoelsleven. Hoewel deze stappen begrijpelijk zijn, is er eigenlijk maar één stap van belang. Ik licht dit toe.

1. De cijfers

“Uiteindelijk worden er ongeveer 65 miljard dieren per jaar geslacht. Ter vergelijking: het aantal mensen dat ooit heeft geleefd (in de afgelopen 50.000 jaar) is ongeveer 110 miljard. We doen er nu minder dan twee jaar over om evenveel dieren te slachten.” De aantallen zijn onvoorstelbaar hoog, daar heeft Rutger gelijk in. Maar zou het dan wel te rechtvaardigen zijn om een miljoen dieren te doden voor de (zelf benoemde) drogreden die Rutger noemt: gezondheid, smaak en gemak? Nee, natuurlijk niet. De cijfers zijn huiveringwekkend. Maar geen reden op zich.

2. Het leven van deze dieren is gruwelijk

“Het is niet zo moeilijk om aan te tonen dat bijna al die koeien, varkens, schapen en kippen afschuwelijk worden behandeld.”, geeft Rutger aan. Dat klopt. De meeste dieren worden verschrikkelijk behandeld in de vee-industrie. Tijd is immers geld. En dieren zijn dingen volgens de wet. Maar zou het te rechtvaardigen zijn om een koe die elke dag uitgebreid geknuffeld wordt elk jaar te insemineren, scheiden van haar kinderen en na 4 á 5 jaar te doden voor zuivel? Nee natuurlijk niet. Een belangrijk punt raakt Rutger met deze zin: “Als vleeseter is het belangrijk om te beseffen dat dit geldt voor vrijwel al het vlees dat je eet.”. Als je ‘al het vlees’ in voorgaande zin vervangt voor ‘alle dierlijke producten’, dan zie je al snel waar dit artikel naar toe gaat.

3a. Koeien, varkens, schapen en kippen zijn intelligent

“Kippen kunnen tellen en zich inleven in de pijn van anderen. Schapen onderhouden hele sociale netwerken en hebben een uitstekend geheugen. Koeien maken snel vrienden en leren graag nieuwe dingen, maar kunnen ook depressief worden en rouwen bij het verlies van een naaste.”, zegt Rutger. Ik geniet ook van de eigenheid van dieren. Maar het wordt een ander verhaal om rechten aan intelligentie op te hangen. Later in het artikel geeft Rutger dit ook zelf aan (zie laatste alinea ‘4: Veganisme’). De eigenheid van dieren is prachtig, maar intelligentie is geen maatstaf voor de morele status van een dier.

3b. Koeien, varkens, schapen en kippen hebben een rijk gevoelsleven

Ik heb het derde punt opgedeeld, omdat dit het belangrijkste punt is uit het artikel. Rutger zegt: “Maar nu komt het: de industriële veeteelt behandelt dieren niet als wezens met gevoel, maar als hompen vlees.” En hiermee slaat hij de spijker (gedeeltelijk) op zijn kop. De industriële veeteelt gebruikt dieren niet als levende wezens met gevoel, maar als producten. Voelende wezens zijn in staat om pijn, angst en stress te ervaren. Of het nu gaat om een mens, een aap in een dierentuin, een koe in de zuivelindustrie of een varken in de vleesindustrie. Het maakt voor een dier niet uit voor welk doel hij of zij gebruikt en gedood is.

4: Veganisme

Een laatste quote uit het artikel: “Tot slot had ik nog dat laatste argument: ‘Ja maar, uiteindelijk is de ethiek alleen bedoeld voor mensen. Die beesten zijn lang niet zo slim als wij, dus mogen we ze uitbuiten.’ Nu realiseer ik me pas hoe onzinnig deze redenering is. Baby’s, peuters, demente ouderen en verstandelijk gehandicapten zijn ook niet zo slim als ik. En dus? Stel je eens voor dat we honderden miljoenen baby’s zouden opkweken en afslachten.”

Een mooie slotalinea, waar maar weinig aan toe te voegen valt behalve: niet alleen voor vlees en vis worden dieren gebruikt en gedood, maar voor élk dierlijk product. Ook voor (een beetje) kaas, eieren of een paar leren schoenen. Daarom worden veel vegetariërs na verloop van tijd veganist. Ik hoop dat dit voor jou niet lang hoeft te duren, Rutger. En dat je je ogen verder wil openen voor de rest van de dieren in de industrie. Meer tips vind je in dit artikel. Graag nodigen we je uit om in april mee te doen aan de VeganChallenge. Dankjewel voor je mooie artikel!