GESCHARREL

Brit geeft leven als redder van dieren in nood
Britse dieren moeten het voortaan stellen zonder hun meest gedreven beschermheer. Barry Horne (49) stierf gisteren in een ziekenhuis in Worcester na een hongerstaking van twee weken, waarmee hij protesteerde tegen het afmaken van vee vanwege MKZ. Eerder was hij daar sterk verzwakt naartoe gebracht vanuit een zwaar bewaakte gevangenis. Hij kreeg in 1997 achttien jaar cel wegens brandstichting in winkels die op dieren geteste producten verkochten. In 1998 werd Horn beroemd door een hongerstaking die hij 68 dagen volhield. Parool 06-11-2001 

Aantal varkens blijft afnemen 
Het aantal varkens in Nederland is verder gedaald. Per 1 augustus waren er 12,6 miljoen, 400.000 minder dan een jaar eerder. Mogelijke oorzaken zijn volgens het CBS strengere regels voor mest en welzijn van varkens. Ook laten behoorlijk wat varkensboeren hun bedrijf opkopen door het ministerie van Landbouw. De krimp van de varkenssector is al enige tijd gaande. De branche speelt hierop in met een plan om enkele slachterijen te sluiten. Algemeen Dagblad 20-10-2001 

Vitamine B12 beïnvloedt prestaties  
Jongeren tussen tien en zestien jaar oud met een verlaagde B12-status behalen minder goede resultaten bij kennitests, zoals bijvoorbeeld metingen van het ruimtelijk inzicht en het kortetermijngeheugen. Dit blijkt uit een onderzoek van de universiteit van Wageningen. Het onderzoek is uitgevoerd onder een groep jongeren die gemiddeld tot hun zesde levensjaar macrobiotisch aten, een voedingspatroon zonder vlees, melk en melkproducten en zelden vis. Omdat dierlijke producten vrijwel de enige bronnen zijn van vitamine B12, bevat een macrobiotisch dieet erg weinig van deze vitamine. In de groep ex-macrobioten hadden 31 personen een lage vitamine B12-status. In de controlegroep had iedereen een normale B12-status. De proefpersonen ondergingen tests waarbij het concentratievermogen, het ruimtelijk inzicht, de motoriek en het kortetermijngeheugen werden gemeten. De groep ex-macrobioten met een verlaagde B12-status presteerde het minst goed. Hoe minder vitamine B12, hoe lager de uitslag van de diverse tests. Bij een dieet zonder dierlijke producten lijkt het daarom verstandig de voeding aan te vullen met vitamine B12. (Dit gaat heel gemakkelijk met een veganistisch voedingssupplement, bijvoorbeeld van Solgar (red.)) Gezondheidsnieuws december 2001 

Au!!  
Het doet pijn. Het begint bij mijn lippen, knaagt naar mijn maag en eindigt in mijn tenen. Wat dan? Goede vraag. Ik heb er een vreemd antwoord op. Ik heb namelijk last van plaatsvervangende pijn. Vanwege een verhaal over kippen, en wat wij zo'n 33,5 miljoen kippen in Nederland aandoen. Wat voor dingen? Snavels knippen, waardoor delen van hun hersenen degenereren en ze hun levenlang fantoompijn voelen. Au! Ze voeden met afval en kalmerende middelen. Au! Ze in te kleine gazen kooien opsluiten waardoor hun poten beschadigd raken. Au! Ik las het in een brochure die is uitgegeven vanwege de Wereld Veganisme Dag op 1 november. [..] Als ik dus eieren eet, of koekjes waarin boter is verwerkt, als ik schoenen van leer draag, dan is het niet genoeg om me dankbaar te voelen. Ik moet me ook bewust blijven van hun pijn, en hierin delen. Hun pijn wordt mijn pijn, in de hoop dat mijn vreugde hun vreugde kan worden. Laten we dus van Wereld Veganisme Dag een feest maken. Met lekkere dingen die we voor elkaar koken en delen. Waar we gelukkig van worden. Laten we op 1 november vreugde uitstralen omdat we ons verbonden voelen met alles wat leeft. Eet, eet bewust, en als je veganist wordt, doe het dan niet omdat je je schuldig voelt. Doe het uit liefde. Jaap Westerbos in Jonas Magazine, november 2001 

Bush schenkt kalkoenen gratie  
Washington - President Bush heeft gisteren voor het eerst als president gratie verleend, en wel aan twee kalkoenen. Dat gebeurde ter gelegenheid van Thanksgiving Day dat donderdag wordt gevierd. Dit jaar waren de kalkoenen Freedom en Liberty de gelukkigen. Bij de plechtigheid in het Witte Huis was alleen Liberty aanwezig. Freedom was uit veiligheidsoverwegingen overgebracht naar een veilige plek, aldus Bush. De afwezigheid van Freedom was een duidelijke verwijzing naar de aanslagen van 11 september. Sinds die dag is vice-president Cheney al enkele malen afgezonderd van zijn baas. Spits, 20-11-2001 

Zo anders is Hannah eigenlijk niet  
De Zweed Per Nilsson heeft meerdere bekroonde jeugdromans op zijn naam staan. En niet ten onrechte, zoals zijn 'Anders dan jij' bewijst. Want wat een ongelooflijk mooi boek! Weg met die kwalificatie jeugdroman! Dit is literatuur waar je U tegen zegt, even ontroerend als die grote kleine Amerikaanse roman over adolescentie, J.D. Salingers 'The Catcher in the Rye'. Het begint al met de spannende opening, met poëtische beelden van de confrontatie tussen een jonge Bosniër en een skinhead op een natte aprilnacht in een achterbuurt van Malmö. Iemand zal sterven, krijgen we te horen. Maar wie? Met terugwerkende kracht vertelt dan Nilssons hoofdpersoon Hannah, net achttien jaar oud, het verhaal over de zes maanden die daaraan vooraf gingen. Wie Hannah zou willen omschrijven, loopt het gevaar dat de typeringen het ergste over haar en het boek doen vermoeden. Typeringen worden al gauw etiketten, want wat zegt het dat Hannah veganist is? Of dat ze dicht, in 5 VWO zit, alleen op een flatje woont, behangen met haar eigen gedichten, punker is geweest en bewust voor een seksloos leven gekozen heeft? Ter geruststelling, deze Hannah is geen freak, maar een supergevoelig, intelligent, eigenzinnig meisje van vlees en bloed, met bovendien gevoel voor humor. Ze is een hoofdpersoon waarvan je in de loop van het boek gaat houden. Hannah is anders dan iedereen rondom haar. Volwassen zijn is het doel, verantwoordelijkheid willen dragen, ook al betekent dat meer dan eens spijbelen van school. ,,Eighteen is a terrible age, and while I walked around with the conviction that I was somehow more grown-up than my classmates, the truth was that I had merely found a different way of being young'', luidt het motto van Paul Auster dat 'Anders dan jij' inleidt. En inderdaad, zo anders dan anderen is Hannah nu ook weer niet. Haar contacten met de drie 'mannen' die ze leert kennen, verraden in elk geval emotionele groeipijn. Voordat ze 'de smaak van het leven' ontdekt, moet er eerst nog wat water door de Rijn, of in dit geval de Sont vloeien. Maar door deze contacten raakt outsider Hannah allengs betrokken bij het leven van anderen. Zonder teveel nadruk etaleert Nilsson in zijn roman de postmoderne filosofie over de plaats die we innemen in het (levens-)verhaal van anderen en de behoefte om er een rol van betekenis in te spelen. Fraai worden alle verhaal- en levenslijnen tussen de verschillende personages bij elkaar gebracht. Het begint met Hannahs ontmoeting met een man, die zich uitgeeft voor de gescheiden leraar Per Nosslin. Zijn identiteit zal later in het boek op losse schroeven komen te staan, want hij lijkt verdacht veel op de schrijver Per Nilsson, die zich ook met Hannahs levens gaat bemoeien. Ontmoeting nummero twee is met de jonge Bosnische vluchteling Eldin, dankzij Eldins zusje Milena die een vriendin zoekt voor haar broer. Ontmoeting nummero drie is met de linkse Skinhead Andreas, die iets ouder is dan Hannah, maar al een doorgewinterde actievoerder en intellectueel in de dop. Als een rode draad loopt door de verhalen over deze vriendschappen, de telefoonterreur van een onbekende, die aanvankelijk Eldin lijkt te zijn, dan Andreas, maar tenslotte als Per Nosslin/Nilsson wordt geïdentificeerd. In dit web van deze relaties heeft ieder zijn plaats, precies en levendig geschetst. Hartverwarmend zijn vooral de beschrijvingen van de vriendschap die zich ontwikkelt met de lieve, eigenwijze Milena die voor Hannah veganistische pizza's bakt en de verlegen Eldin die van Hannah zwemles krijgt. Maar ronduit indrukwekkend wordt de beginnende liefde neergezet tussen Hannah en de boomlange Andreas, type 'grote mond, klein hartje'. Omwille van deze liefde gaat Hannah zover dat ze samen met Andreas een anti-bio-industrie actie voert in een winkelcentrum. Daarbij sneuvelen per ongeluk een paar kuikentjes. Geschrokken neemt Hannah de wijk naar haar oma in Kopenhagen, een klein stukje varen met de veerboot. Oma is niet thuis, maar wie loopt ze wel tegen het lijf? Per Nosslin annex Nilsson, die zich op deze bladzijdes verraadt als de schrijver van Hannah's verhaal waarvoor hij nog een paar dramatische wendingen in petto heeft. Nosslin ontfermt zich over Hannah en neemt haar mee naar een hotel. Wantrouwig geworden neemt Hannah de benen en keert naar huis terug. Het spel van verhaal en werkelijkheid neemt daarna een verrassend einde, als Hannah het ongelukkige slot dat Nosslin/Nilsson bedacht had ten goede weet te keren. Iemand zou sterven omdat een schrijver voor God wilde spelen, zoals Nilsson schrijft. Gelukkig werd dit de lezer niet aangedaan... Odile Jansen in Trouw, 3 11 2001