BRIEVENBUS

BETER?
In reactie op het stuk van Frans Kets in de vorige GI en de artikelen van Titus Rivas wil ik het volgende kwijt. Ik vind dat ethisch leven veel meer omvat dan alleen het veganisme. Dat probeert Frans Kets ook duidelijk te maken in zijn betoog voor een wat gematigder aanpak van het veganistische standpunt. (Ethische) veganisten zijn niet per definitie beter dan anderen, ook niet als ze dat niet nastreven en dus integer zijn. Ethische veganisten zijn moreel goed bezig op het vlak van het veganisme, wat, toegegeven, veelomvattend is. Op andere vlakken kunnen ze steken laten vallen en zelfs met hun kritische gedrag onuitstaanbaar zijn voor de medemens. Goed omgaan met anderen en die in hun waarde laten is ook een vorm van ethiek. Hoeveel vleesetende hulpverleners zetten zich al dan niet belangeloos in voor de medemens? En hoeveel veganisten verzuimen na te denken over bijvoorbeeld de productie van kleding die zij kopen, of hebben vooroordelen over mensen zonder zich af te vragen hoe het komt dat die anders in elkaar zitten dan zijzelf? Of.... rijden motor of vliegen naar India?

Ik vind het jammer dat Titus Rivas in zijn reactie op het logische en redelijke betoog van Frans Kets zich niet van zijn meest ethische kant laat zien. Het antwoord komt op mij nogal denigrerend over. Tegenover zijn extremere mening mag best een gematigde gezet worden, zonder dat dit als een aanval hoeft te worden gezien. De vraag is of je door zo'n uitgesproken en niet open houding dichter bij het doel van het veganisme komt. Is dat doel niet méér vrede, minder leed en een beter milieu op deze aardbol? Moeten we het veganisme daarom niet voor zoveel mogelijk mensen toegankelijk maken? Of willen we een gezelligheidsclub voor een klein groepje vega's? Deze discussie wordt binnen de vereniging al minstens 10 jaar gevoerd. Ook werd meerdere malen met de Vegetariërsbond gesproken over mogelijke samenwerking, zonder noemenswaardig resultaat. Vegetariërs en veganisten leken mijlenver van elkaar verwijderd; na een welwillend begin bleek de opstelling van beide partijen toch te kritisch.

In deze lange periode is het aantal leden nauwelijks gestegen. Natuurlijk ontbreekt het ook aan goede publiciteit. Dat is een vak apart, bij uitstek geschikt voor een commercieel ingesteld iemand en die vind je niet veel onder veganisten. Om te beginnen zou het een idee zijn om een open dag of feest op een toegankelijke locatie te houden in plaats van in een kraakpand. 
Zeker moeten de vereniging en Gezond Idee! het duidelijke veganistische beginsel niet verloochenen, maar dit eerder als uitgangspunt dan als dogma hanteren. Ook ik zou het liefst de hele wereld veganistisch zien, maar ik heb ervaren dat fanatisme afschrikt. Gewoon gelukkig zijn en met iedereen normaal omgaan is een subtielere manier om je ideeën de wereld in te slingeren.

Als ethisch veganist vind ik mezelf geweldig. Ik vind mezelf beter dan mezelf als niet-veganist. Want het past bij mij en het was niet zozeer een keus als wel een natuurlijke loop en een noodzakelijkheid om veganistisch te gaan leven. Blijkbaar bezit ik die eigenschappen die leiden tot dit gedrag. Kan een ander er wat aan doen dat hij of zij deze eigenschappen niet of in mindere mate bezit? Op andere vlakken vind ik mezelf niet erg nobel. Ik zie dat anderen het beter doen en respecteer hen daar om. Zo geef ik bijvoorbeeld nooit thuis wanneer familie of vrienden mijn hulp nodig hebben bij het klussen. En doneer ik nooit geld aan organisaties die mensen helpen. En oordeel ik wel eens te snel over iemand. En heb ik ook gevlogen. Eerlijk gezegd ben ik zelfs niet altijd even veganistisch. Soms laat ik uit nalatigheid wel eens onbedoeld een mug verpieteren in het glas waarmee ik hem eerder zorgvuldig gevangen had. En eet ik af en toe een stukje melkchocola!

Geen enkele veganist is heilig, geen enkel mens trouwens mijns inziens. De wereld zou er al een stuk beter uitzien als een ieder naar zijn eigen tekortkomingen kon kijken. Overigens zonder daar een minderwaardigheidscomplex van te krijgen. 

Linda Heins

PS. Bij Vonk, uitstapjes voor vegetariërs en veganisten, gaat ieder respectvol met elkaar om. Zelfs is er ruimte voor diegenen die nog wel eens vlees eten. Op een niet dwingende manier komen ze met de vega-ideeën in aanraking, en dat is wat zij willen anders gingen ze niet mee. Bij de opzet van Vonk heb ik mijn hersens gebroken over de doelgroep. En ben tot de conclusie gekomen dat het niet te controleren valt hoe vegetarisch of veganistisch iemand is en dat dat ook niet wenselijk is. Het gaat om de intentie. Men weet waarom het gaat als men deelneemt. En het werkt!

Mag het een onsje minder?
Sinds het aantreden van het nieuwe bestuur wordt er een bepaalde toon gezet, die ik niet kan waarderen. De veganistische levenswijze wordt namelijk in nogal absolute termen besproken en gepresenteerd. Dit is een strategie waar ik mij niet mee kan identificeren. Om hier goed beargumenteerd tegen te prostesteren, heb ik het artikeltje "mag het een onsje minder" geschreven (zie Gezond Idee nr. 51). De reactie hierop was zo frontaal en ik zou bijna zeggen beledigend, dat voor mij hiermee het bewijs definitief geleverd is, dat de nuance in de nieuwe strategie ver te zoeken is. Dat is jammer, zeker in een tijd waarin we allemaal kunnen zien en ervaren hoe belangrijk de nuancering van standpunten is en waartoe een gebrek daaraan kan leiden.

Ik heb tijdens mijn verblijf in een macrobiotisch pension en later een veganistisch pension gemerkt wat de verwoestende gevolgen kunnen zijn op de intermenselijke verhoudingen, wanneer vanuit een absoluut concept wordt gedacht en gehandeld. Ik heb de mechanismen daarachter leren kennen en ik herken ze bij de NVV helaas weer. Dit concept is een voedingsbodem voor gevaarlijke tendensen en ik weiger daarvoor medeverantwoordelijk te dragen door lid van de NVV te blijven.

Frans Kets

Landbouwmanifest te matig
Wij pleiten voor het recht dat de mens geen dieren aan zich onderwerpt of van hun diensten gebruik maakt. De dieren zelf weten er anders ook wat van. Mieren melken bladluizen, katten spelen met muizen alvorens ze te doden. Piranha's zijn je ware martelingen. Hier in Australië komen M.K.Z. en B.S.E. niet voor. Vleesuitvoer en prijzen van Australisch vlees zijn gestegen. De quarantaine is verscherpt. Het gebruik van dierlijke producten als vlees- en vismeel en beenderkalk is verboden. 

De heer M. de Lange, Australië