VAN HET BESTUUR
Veganisten bestaan niet
Althans, niet in Nederland. In ons kikkerlandje is het volgens mij onmogelijk om volledig zonder gebruik van dieren te leven. Als het niet in je eigen huis is (in je televisie zit de fosforlaag aan de binnenkant van de beeldbuis met dierlijke lijm vastgeplakt), dan is het wel bij de buren waar je tijdens je bezoek op de leren bank zit, of de sokken van de Hema waar toch een spoortje wol in blijkt te zitten...
OK, we streven naar het veganisme, iets onhaalbaars, wij zijn idealisten. Hoe ver je daarmee gaat, maakt iedereen voor zichzelf uit. Ik word de laatste jaren niet meer aangevallen op mijn leren motorlaarzen. Zodra ik duidelijk maak dat ik mijn eigen grenzen stel, dat ik zelf bepaal hoe ver ik ga, is de discussie over. Voor alle duidelijkheid, zodra ik niet-leren motorlaarzen vind, zal ik ze kopen, net zoals ik dat vorige maand met de motorhandschoenen heb gedaan.
Ik hoor nogal wat mensen zeggen dat ze geen lid kunnen zijn omdat ze denken dat ze aan een onhaalbaar beeld moeten voldoen voordat ze goed genoeg zijn om lid te mogen worden. Een lid streeft immers..... Deze mensen worden abonnee of donateur, omdat ze wel achter de doelstellingen van de vereniging staan. Ik vind dat deze mensen lid kunnen worden, juist omdat ze positief staan tegenover de doelstellingen.
Hetzelfde geldt voor vrijwilligers. Vorig jaar was het haast onmogelijk om vrijwilligers te vinden, dit jaar loopt dit gelukkig beter. Maar ook hier hoor ik de vrijwilligers zeggen dat ze van zichzelf denken dat ze niet goed genoeg zijn omdat ze niet helemaal veganistisch leven. Klopt, dit kan niet in Nederland. Ik zou niet weten waar ter wereld dit wel kan. Iets om naar toe te werken?
Charan van Tijn (voorzitter NVV)