Vegan Festival London

door Suzan Greijdanus

De beurs werd in dezelfde hal gehouden als vorig jaar; een locatie waar ze toen eigenlijk al uitgegroeid waren en ook dit jaar kon je over de hoofden lopen. Het was zo druk, dat het eigenlijk gewoon niet leuk meer was. Om bij een standje te kunnen kijken moest je in de rij staan, om maar niet te spreken van het geduld dat je op moest brengen om aan een lekkere vega versnapering te komen. Maar aan de andere kant was het ook een inspirerende ervaring om met zo veel veganisten samen te zijn. En waar anders kun je alles eten en kopen zonder eerst uitgebreid de verpakkingen te lezen?

Het publiek was van een gemêleerde samenstelling en bestond veelal uit jongelui tot een jaar of dertig, maar er waren ook mensen met jonge kinderen en ouderen. Aan iedereen was gedacht: voor de kinderen waren er twee creatieve workshops en er waren diverse lezingen en natuurlijk heel veel standjes. 

De opzet was hetzelfde als vorig jaar. Op het podium van de grote zaal was een flinke stand ingericht van de Vegan Store (www.veganstore.co.uk). Ik had in hun folder een paar schoenen gezien dat me wel aansprak, maar mijn maat was helaas kort na de opening van de beurs al uitverkocht! Jammer dat ze zo weinig voorraad hadden meegenomen. Gelukkig hadden ze nog wel die heerlijke vegan fudge (zachte caramel) in verschillende smaken. 
In de zaal zelf stonden standjes van zeker dertig organisaties, met van alles dat voor een veganist interessant zou kunnen zijn. Zo waren er heel veel stands met boeken en folders over veganistisch tuinieren, dierenrechten en natuurlijk veganistisch koken, stands met cosmetica, snoepgoed, kleding en nóg meer schoenen (maar niet mijn smaak) en stands van dierenbevrijdingsclubs en van dierenbeschermingsclubs, zoals de vossenbescherming en de greyhoundprotection. Bekende organisaties als Viva!, Vegfam, Animal Aid en The Vegan Society waren uiteraard ook van de partij. Zelfs de Vegan Prisoners Support Group had er een standje. Deze club komt op voor de belangen van veganisten in voorarrest en in gevangenissen en biedt niet alleen morele steun, maar helpt ook bij het verkrijgen van veganistisch eten en toiletartikelen. In Engeland is het Animal Liberation Front een stuk actiever dan in Nederland, met als gevolg dat er wel eens een actievoerder wordt opgepakt. Het was dan ook niet toevallig dat het ALF de stand deelde met de Vegan Prisoners Group.

Ook in de foyer, de gang en de twee kleine zaaltjes stond het vol met stands. In de gang stond een kraampje waar we heerlijke vegaflapjes hebben gekocht, om ze lekker buiten op te smullen. Vanwege de drukte had een groot aantal bezoekers buiten even een rustpunt opgezocht. Het weer was onengels droog en zacht, zodat het aangenaam verpozen was. 

Bij de stand van een van de hoofdsponsors van het festival, de Vegan Society, ontmoetten Caroline en ik enkele medewerkers van onze Engelse collegavereniging. Eigenlijk was het te hectisch om een echt gesprek met ze te voeren, maar het is leuk om aan elkaar voorgesteld te zijn. 

Naast hen stond een stand met het nieuwe boek 'Vegan Stories', met ervaringen van veganisten met betrekking tot allerlei onderwerpen. De samenstelster van het boek, Julie Rosenfield, signeerde je pas aangekochte exemplaar. Toen ik zei dat ik er een stukje voor Gezond Idee! over zou schrijven, kreeg ik spontaan een recensie-exemplaar mee. Het heeft zo zijn voordelen om vrijwilliger voor Gezond Idee! te zijn…haha.

Meer info: www.veganfestival.freeserve.co.uk/