hoe heeft vegan zijn jou veranderd?

[Berti]

Voor mij is het vegan leven (het ertoe overgaan dan, zit er nog maar 6 weken in) nog zo nieuw.
Na lang lacto ovo te zijn geweest, 5 jaar geleden dan weer vlees zijn gaan eten en 6 weken geleden radicaal daarmee gestopt (at al niet veel daarvan) met dierlijke produkten.
Vanochtend realiseerde ik mij, dat in mijzelf er ook veranderingen gaande zijn (tussen de oren, op spiritueel niveau) en dat ik weer dingen in mezelf begin te herkennen die ik niet eens realiseerde kwijt te zijn..........

Tot zover heeft het me goed gedaan: nooit meer moe, nooit meer een duf wattenhoofd, meer open gevoel, en nu begint weer die zachtheid te komen en ook meer open staan voor spirituele zaken weer, en gevoeliger in het algemeen.

Omdat ik zowel in het ene wereldje als het andere heb geleefd vind ik het een heel interessante ervaring en erg positief ook.
Deed me mezelf afvragen hoe jullie het hebben ervaren toen je nog maar pas stapjes op het vegan pad zetten......is dit herkenbaar? Of wat was er anders voor jou toen je stopte met dierlijke produkten gebruiken?

[Wen]

Vlees eten is voor mij je afsluiten voor wat verkeerd is. Dan moet ik echt de gedachte afblokken wat er moet gebeuren voor dat stuk vlees op mijn bord. De meeste mensen sluiten zich voor die gedachte af om maar gewoon zo makkelijk mogelijk te kunnen leven en dat doen mensen bij elk onrecht dat ze tegenkomen. Je bewust laten worden van de dood achter vlees, melk en eieren en kiezen om hier niet aan mee te doen, opent ook de mogelijkheid om dat door te trekken naar ander onrecht in de wereld, denk ik.
In elk geval heb ik een grote verbondenheid met dieren en ben ik al heel lang vegetariër, maar veganist zijn is voor mij toch nog iets helemaal anders. Het voelt voor mij zo juist
En in zich draagt veganisme de oplossing voor het beëindigen van de dierenslavernij en vegetarisme niet! Iets waar ik al heel mijn leven naar streef, zonder dat ik wist dat veganisme en abolitionisme de oplossing waren. Als je nu mijn gedachte nog kan volgen, want weet niet goed hoe het uit te leggen. Maar het voelt als thuiskomen:)

[Fynnya]

Mooie vraag!
Ik merk dat het bij mij vooral zorgt voor, af en toe, lichte frustratie en negatief gevoel over de gemiddelde mens. Omdat ik merk hoe weinig de meeste anderen het interesseert, moeten zien hoe zij vlees en melk blijven kopen, hoe egoistisch ze zijn op dat vlak. Maakt me boos. Maar komt dat dan door het veganisme? Denk meer dat zowel veganisme als die frustratie gevolg zijn van hoe ik denk over dierenleed.
En die frustratie zit ook wel op andere gebieden hoor, dat mensen geen fair trade kopen, vliegtuigreisjes maken enzo....
Ander ding is dat ik wat gezondheidsproblemen heb, en altijd bang ben dat mensen als ze weten dat ik dat heb en dat ik veganist ben, weer aan gaan komen met dat het daar dus door zou komen. Daarom vind ik het altijd moeilijk om te zeggen dat ik veganist ben, omdat ik niet mensen wil bevestigen in het idee dat veganisme ongezond zou zijn.

Positief effect van veganisme: daardoor heb ik mijn vriend ontmoet. En dat is wel het beste dat me in mijn leven is overkomen!

[*Martijn*]

Vegan worden was voor mij een logisch vervolg op vegetarisch leven. Vegetarisch vind ik zo'n onlogisch standpunt! Ik ben rond mijn 40ste na 2½ jaar vegetarisch overgestapt naar veganistisch en nu bijna twee jaar veganist. Dierenleed is voor mij niet belangrijker dan menselijk leed. Veel leed laat ik van me afglijden, omdat ik er, emotioneel gezien, niet veel mee kan. Ik ben vegetariër geworden in een periode dat het goed met me ging (eindelijk een leuke vaste baan had). De stap naar veganisme was in zekere zin wel eng omdat ik me daarmee zo apart zette van anderen. Erg leuk om daar een weg in te vinden: wat vertel ik van mezelf aan anderen. Ik zie nu duidelijker hoe veel mensen (volgens mij) hun keuzes en hun manier van leven sterk laten beïnvloeden door wat ze van anderen zien en door wat de media ze voorspiegelt.

De Urban Vegan (Dynise Balcavage) heeft in een blog een lijstje gemaakt van wat ze gewonnen had door veganist te worden (4 januari 2007). Het artikel is via Google niet meer goed te vinden. Wat ze schijft (hoofpunten):
1. A light-as-a-feather conscience.
2. I've met amazing, inspiring people.
3. Clearer insights in what other people are all about and of what tolerance really means.
4. Self-esteem more solid than a brick of tempeh.
5. A steamlined life. (When choices are narrowed, simple living and less stress are natural by-products.)
6. Heightened senses. (Becoming vegan refined my once-polluted palette and taught me to recognize and appreciate the subtlest of differences in texture, taste and aroma.)
7. I feel haughtier -- and more humble. (I'm proud of my decision to step lightly on the planet.)
8. Skills to better navigate through life's countless "grey" areas.
9. Respect.
10. 100% access to the best food I ever tasted.

Of ik ook in spiritueel opzicht gegroeid ben, vind ik lastig te beantwoorden. Ik denk wel dat ik nu veel rustiger ben en beter in mijn vel zit. Doordat ik rustiger ben en evenwichtiger, kan ik ook sensitiever zijn. Over het algemeen maak ik nu keuzes voor dingen die beter bij me passen. Maar dat gaat niet alleen over veganisme, maar ook over bijvoorbeeld werk en omgaan met mensen. Veganisme is voor mij ook een verwarrend ding: hoe ga ik om met B12, omega vetzuren en calcium, waar ik vind goede schoenen en broekriemen, hoe ga ik om met buiten de deur eten, hoe ga ik om met niet-veganisten in m'n omgeving? Ik vind het moeilijk om de veranderingen van de laatste jaren toe te schrijven aan het veganisme. Ik zie de veranderingen meer als één geheel, waar het veganisme deel van uitmaakt.

[JesseL]

Wij zijn nu ruim een maand veganist en het bevalt op zich goed. Het geeft een zeer prettig gevoel om zo bewust een keuze te maken. Soms blijft het wel lastig, aangezien ik gek was op kaas en zuivel en ook buiten de deur is het soms erg behelpen, maar het goede gevoel overheerst.

Spiritueel ben ik totaal niet. Ik ben atheïst en geloof vooral in het hier en nu. Wel ben ik vrij filosofisch, dus ik denk wel graag over alles na en discussieer er ook graag over.
Inmiddels heb ik al op verschillende (niet voedsel gerelateerde) fora discussies over vlees en nu ook zuivel aangezwengeld en wie weet heeft het iemand positief beïnvloed.

Ik ben er wel extreem mee bezig. De eerste week sliep ik er niet van en ook nu slokt het al mijn gedachten op. De gedachte aan al die onschuldig lijdende dieren maakt me soms bijna gek.

Als vegetariër zag ik dat het vegetarisme langzaam maar zeker groeien en meer geaccepteerd worden. Toen had ik nog de ijdele hoop dat het ooit goed zou komen. Maar nu ik achter het verborgen dierenleed van zuivel en eieren (en wol) kwam, ben ik terug bij af. Geen vlees eten wordt nog wel geaccepteerd, maar geen zuivel en eieren is nog een heel stuk daar vandaan.

Verder was ik door het vegetarisme al veel meer met (gezond) voedsel bezig, en nu als veganist nog veel meer. Ik ben er van overtuigd dat je er gezonder door gaat eten, omdat je er veel meer mee bezig bent en ook achter dingen komt die je eerst niet wist.

[Wen]

Hey Jesse,

Ik denk dat er tijdens ons leven geen vegan wereld zal komen, dus moeten we er mee leren leven, helaas.
Dus gewoon je leven leiden en happy zijn

[taeka]

Ben niet helemaal 100% vegan, maar doe mijn best.
Was nooit spiritueel bezig, maar nu wel.
Werk momenteel veel met energie, wat gewoon in en om ons heen is, mensen of dieren en zelfs planten stralen energie uit.
Heb zelfs de cursus shamballa healer en teacher gedaan.
Geloof wel in buitenaards bestaan, maar niet in goden of meesters.

[Erik van Zomeren]

Hey Jesse,

Ik denk dat er tijdens ons leven geen vegan wereld zal komen, dus moeten we er mee leren leven, helaas.
Dus gewoon je leven leiden en happy zijn

Heb o.a. hier gelezen dat ene Nostradamus ooit voorspeld zou hebben dat er rond 2050 geen veeteelt meer zal zijn. Ik hoop eigenlijk dat hij ongelijk krijgt en dat het in 2030 (of liefst eerder nog) al zover is.

[Brent]

Vegetarier was ik al jarenlang, maar nu ik vegan ben geworden heb ik een stuk minder last [pijn, constipatie] van mijn darmen, ik voel me geestelijk en fysiek "lichter" en kan gemakkelijker mediteren.

Maar die verbeteringen zijn niet enkel toe te schrijven aan het weglaten van zuivelproducten uit mijn voorheen lacto-vegetarische dieet. Ik ben ook gestopt met alle granen, suiker [niet van vruchten], koolsoorten, bonen [waaronder soyaproducten] en zetmeelhoudende producten waaronder aardappelen, chips, brood, cake, snoep, koek, taart, etc., etc..

[Esther A]

Na sinds mijn 15e vegetariër te zijn geweest werd ik op mijn 40e veganist dankzij mijn lieve dochtertjes (Shantisabine en *Eva* op dit forum).
Ik heb nu het gevoel dat ik me niet meer schuldig hoef te voelen aan het veroorzaken van dierenleed, iets wat ik altijd al dacht te doen toen ik nog vega was. Maar het heeft me wel nog meer bewust gemaakt van dierenleed en daar kan ik echt van wakker liggen. Ik kan ook niet meer normaal naar koeien in de wei kijken en tegen mijn zoontje zeggen 'kijk die koetjes daar eens lekker lopen' omdat ik me er heel erg van bewust ben waarom die arme dieren daar lopen en wat hun lot zal zijn... Erg lastig in een land als dit.
Of het me in spiritueel opzicht heeft veranderd weet ik niet eigenlijk. Ik was altijd al een zoeker en heb heel veel cursussen en dingen gedaan op het gebied van spirituele ontwikkeling e.d. Dat heeft een paar jaar in de ijskast gestaan omdat ik andere dingen aan mijn hoofd had (lees: opeens nog een baby kreeg ) maar nu heb ik het weer opgepakt en de healingcursus die ik nu doe lijkt me op een dieper niveau te raken. Misschien komt dat wel door het veganisme. Je leeft, denkt en voelt toch op een ander niveau dan mensen die maar raak eten en doen...

[Veganlove]

"hoe heeft vegan zijn jou veranderd?"

Voor mezelf heeft het veel positiviteit gegeven! Het heeft me een beter mens gemaakt en ik voel me ook gelukkig met deze levensstijl. (en ook gezonder)

Anderzijds maakt het me ook erg duidelijk hoe dom,hebberig,ongeinteresseerd en/of onwetend de gemiddelde medemens is...

[Jippia]

Ik ben blij dat ik mij niet meer bezwaard voel om wat ik eet en drink, omdat hiervoor geen dierlijke slachtoffers meer worden gemaakt. Ik voelde mij erg opgelucht toen ik de keuze voor het veganisme had gemaakt en gelukkig steunde mijn man mij daarin. Er is in de ruim drie jaar wel het één en ander veranderd in mijn leven, maar ik denk niet dat dat met het veganisme te maken heeft. Ook onze verhuizing naar Zutphen, alles wat daaruit voortvloeide en dat mijn jaarcontract in een vast contract werd omgezet heeft voor veel positiviteit, rust en stabiliteit gezorgd. Veganist zijn is maar een onderdeel van wat ik ben. Het maakt wel een belangrijk deel uit van mijn wereld- en levensbeschouwing, maar is er niet de basis van.

[Maeve]

Kortgeleden de stap van vega naar vegan en ik merk dat het bij mij ook borrelt. Persoonlijk en lichamelijk voel ik me lichter dan ooit tevoren en ook een beetje trots, ook al komen er na het switchen van voeding nog meer nieuwe vraagstukken op je af.
Sociaal moet ik heeeel erg wennen. Ik ben helemaal niet gewend om 'nee' te zeggen en ik lieg bijna nog liever door te zeggen dat ik een voedselallergie heb dan dat ik vertel dat ik dierlijk eten ronduit onsmakelijk vind sinds 'de waarheid' goed tot me doorgedrongen is. "Dat is ook zo'n ongezellige opmerking", hoor ik mezelf denken. En dat is juist iets waar ik niet trots op ben, dat ik me daar wel laat intimideren tot conformeren. Enerzijds voel ik me juist 'up for the challenge' omdat ik me heel evenwichtig voel over m'n besluit en handelen, anderzijds sociaal dus zo'n ukkel...
Een jaar geleden nooit gedacht 'officieel' vegan te zijn, al helemaal niet omdat ik de dochter van een slager ben (mijn lieve pappa leeft niet meer, ik heb geen idee wat hij ervan gedacht zou hebben; maak me daar eigenlijk ook niet eens zo druk over, meer nieuwsgierig). De rest van de familie doet er niet moeilijk over trouwens (als er iemand in de familie zo'n (out-of-the-box)besluit neemt, was ik de eerste kandidaat). Nu ik nog...

[@rno]

Sterkte in de strijd.

[Joost]

Veganist worden heeft me eigenlijk enorm geholpen in mijn zelfvertrouwen. Ik heb echt het idee dat ik ergens voor sta en ik heb het idee dat ik daar nu veel makkelijker voor uit durft te komen en het ook niet zo vervelend vind om me "tegen de groep" te keren in mijn opvattingen, zeg maar.

[vegalan]

Het eten van bijna uitsluitend plantaardig materiaal heeft mij niet veranderd, want het paste goed bij de verandering die ik al had doorgemaakt, vele jaren geleden toen de meeste nog niet eens het licht hadden gezien, laat staan dat ze in die veganistische wortel konden bijten, waar ze nu graag op kauwen. Het zijn echte verwende fijnproevers die denken in de smaak iets nieuws te ontdekken, maar de muffe lucht van deze spijs gaat aan hen ongemerkt voorbij, om over te stappen op de komkommer, want van die wortel kwam het er niet. De spinazie geprobeerd en toen de rode biet, maar wat moeten ze allemaal nog eten om de rede hiervan niet te vergeten? Het pad is geplaveid, maar niet echt op gelopen, want ze zijn nu al straal bezopen!

.

[@rno]

Dichter?

[Wen]

Ik vind het ook niet leuk om "moeilijk" te doen. Je moet er een beetje je eigen evenwicht in vinden.
Neem misschien je eigen voedsel mee en maak genoeg dat iedereen eens kan proberen, bel op voorhand het restaurant waar je gaat eten en bespreek je veganisme zodat je gewoon rustig kan eten als je daar bent.

[jet]

Het 'moeilijk' doen vind ik inderdaad het vervelendst. Ben er niet mondiger door geworden (dat was ik al )
Wat me wel opviel is dat ik nu veel gevarieerder eet dan toen ik geen veganist was. Bovendien heb ik allemaal voedsel 'ontdekt' wat ik voorheen niet kende
Erg leuk om andere dingen te eten!

Ben net terug van vakantie uit het Verenigd Koninkrijk, en daar hebben ze in de grote supermarkt gewoon ei-vrije (en lactose vrije, glutenvrije etc) mayo, en hij is nog lekker ook! Wel jammer dat dat hier niet 'kan'. Het lijkt daar ook gewoner te zijn om veganist te zijn dan hier. Hier gelijk stempel etc (daar is al een topic over ) en dat gevoel kreeg ik daar niet.

Blikgroenten (vakantie he, dan is vers/diepvries niet zo makkelijk) was hard zoeken en bij een paar kleinere winkels had ik echt het idee dat het geen wonder was dat die Britten zo ongezond leven (wat ze er verkochten was snacks en vlees zo ongeveer)

Ik weet niet of ik geestelijk ook erg veranderd ben. Denk het eerlijk gezegd niet. Ben gestopt met vegetarier zijn, omdat ik mezelf hypocriet vond (kaas = dooie kalfjes....), dus veganist was een logische stap. Ik vind het nog steeds lekker qua smaak, en fijn qua gevoel (geen beestjes dood voor mij). Desondanks blijf ik soms wel zitten met het sociale vraagstuk (het 'moeilijk' doen), en soms vind ik mezelf hypocriet als ik wakker word en ik heb in mijn slaap muggen een oplawaai verkocht....

[@rno]

ik heb in mijn slaap muggen een oplawaai verkocht....

Pure zelfverdediging.