Hoe sta je als veganist sterk in het gesprek?

We kennen het allemaal wel: vrienden, familie of bekenden die wel even aan de veganisten zullen uitleggen hoe we anders zouden moeten leven. Hoe ga je daarmee om? Hoe blijf je op een prettige én invloedrijke manier het gesprek voeren? Dat leerden we van Rombout Schipper tijdens de workshop Sta sterk in het gesprek op 8 november 2025 bij Astare in Utrecht. Zijn tips komen in januari tijdens de campagne ‘Wat is jouw favoriete dier?’ extra goed van pas. 

“Dan krijg ik weer een grapje op een verjaardag: voor jou zeker een bordje gras?” Dat vertelt een van de deelnemers aan de workshop Sta sterk in het gesprek. Trainer Rombout heeft de groep zojuist gevraagd om hun ervaringen te delen van situaties waarin ze zich sterker zouden willen voelen als vegan in een niet-vegan omgeving.

Ook de andere deelnemers hebben een lijst met voorbeelden. Een deelnemer vertelt: “Ik zei van de week op kantoor dat ik het koud had. Toen zei mijn collega: ‘Dan trek je toch wol aan? Die beesten moeten geschoren worden, anders gaan ze dood.’” En weer een andere deelnemer kreeg van een niet-vegan te horen dat zij zich “de laatste tijd wel heel erg door gevaarlijke mensen laat beïnvloeden”.

Roomser dan de paus

Met een paar voorbeelden gaat de groep aan de slag. Een aantal dappere deelnemers spelen een gesprek na met trainingsactrice Barbara Tiggeler. Bijvoorbeeld de scène: Roomser dan de paus. Tijdens het nagespeelde gesprek stelt actrice Barbara vragen als: “Maar dan vlieg je dus ook niet?” Of: “Maar je gebruikt toch ook medicijnen? En die zijn wel op dieren getest!” Rombout: “Dat kennen we, dat mensen van je eisen dat je super consequent en perfect bent. Een ander hoeft dat niet, maar als veganist moet dat altijd.” Aan de deelnemers om te proberen om hier op een goede manier mee om te gaan. Gelukkig heeft Rombout tips. Bijvoorbeeld: “Kaats de vraag terug: wat doet de ander zelf al? Veganisten zijn misschien niet perfect, maar ze doen in ieder geval hun best.”

Grappen die buitensluiten

Ook voor het omgaan met vervelende grappen zijn er tips. Een van de deelnemers vertelt: “Ik heb de neiging heel erg mee te gaan in die grappen.” Rombout reageert: “Daarmee zet je de deur open voor nog meer grappen. Voor je het weet sta je te lachen als een boer met kiespijn.” Dus wat kun je dan wel doen? Rombouts tip: “Vertel eerlijk: het raakt me als je zo’n grap maakt over mijn keuzes. Ik voel me dan heel erg buitengesloten.”

Geen gekkie of drammer

Bij alle vormen van communicatie geldt: blijf rustig en houd het bij jezelf. Rombout: “Ik sta vaak verbaasd over de ongevraagde meningen die je over je heen krijgt. Dat is niet altijd makkelijk. Toch krijg je stevigheid het meest door ook een beetje mee te kunnen bewegen. Als ik vol de aanval in ga, word ik heel hard. Daar wordt het begrip niet beter van.”

Hij vervolgt: “Hoe feller je wordt, hoe minder effectief. Probeer dus te kijken hoe je toch in verbinding kunt blijven. Je wordt als vegan vaak als gekkie of drammer neergezet. De kunst is om daar niet naar te handelen. Het is gewoon niet leuk om jou aan te vallen als jij rustig reageert.” Daarnaast adviseert hij om echt vanuit jezelf te praten. “Als gesprekstechniek maak je het dan voor de ander heel lastig om door te vechten. En dan gaat de ander nadenken: hoe doe je dat eigenlijk? En zo raken ze langzaamaan geïnteresseerd.”

De feiten verkennen

Een andere situatie: mensen die uitgaan van hele andere “feiten”. Ook dit is een situatie die we allemaal wel kennen, waarbij mensen opmerkingen maken als: “Dieren worden echt niet zo slecht behandeld.” Rombout geeft als tip om met behulp van spanningsverlagende taal hierop te reageren. Dus zonder aan te vallen. “Zeg bijvoorbeeld: ‘Ik heb er behoefte aan dat de feiten kloppen, zullen we samen even kijken welke bronnen jij gebruikt en welke ik gebruik? Dan kunnen we samen even kijken waar we op uit komen.’” Zo voorkom je dat je iemand gaat corrigeren en geef je de ander de kans om zelf een keuze te maken. Ook kun je voorstellen om samen een documentaire, zoals Meat the truth of Cowspiracy, over de vee-industrie te kijken.

Een deelnemer vraagt: “Heb je nog een tip voor als iemand zegt: ‘Ik weet het allemaal wel, maar ik blijf toch vlees eten?’” Rombout: “‘Dat is aan jou.’ Meer hoef je er niet over te zeggen.”

Community om op te laden

En soms is het gewoon fijn om even in je eigen vegan bubbel te zijn. Zoals hier bij Astare, waar alles in de bedrijfsvoering volledig vegan is. Tijdens de workshop kunnen de deelnemers met elkaar verbinden en is het een feest van herkenning. En alles is uiteraard vegan, zoals de heerlijke taarten van KLUTS, een vegan bakkerij in Utrecht. Ook Rombout erkent het belang van de vegan community: “Ik heb mijn eigen omgeving nodig om op te laden. Voor veel mensen is veganisme een extreme keuze. Het is heel fijn om je af en toe even te kunnen verhouden met mensen die hetzelfde denken. Zodat je daarna weer de wereld in kunt.”

Een deelnemer vult aan: “Het uitbreiden van mijn vriendenkring met meer gelijkgestemden heeft mij wel geholpen.” En weer een andere deelnemer zegt: “Het is fijn om tijdens deze workshop de saamhorigheid te ervaren. Want je voelt je soms toch wel wat alleen op de wereld. Dat geeft niet, want vegan worden is waar ik het meest trots op ben van alles wat ik in mijn leven heb gedaan. Maar dit helpt wel, het gevoel van: je bent niet alleen, we zetten samen stapjes.” Rombout sluit af: “Stevig in het gesprek sta je vooral door goed voor jezelf te zorgen. En te kiezen: waar ga je energie in steken en waarin niet?”

Wil je met gelijkgestemden praten over hoe het is om als vegan te leven in een niet-vegan maatschappij? Sluit je op woensdag 28 januari aan bij ons online groepsgesprek.