“Het was geen uitdaging, maar een avontuur”
Met de campagne ‘Wat is jouw favoriete dier?’ roepen we mensen op mee te doen aan de VeganChallenge. Acht jaar geleden deed Marijke Hoebee de VeganChallenge en dat veranderde haar leefstijl en blik op de bio-industrie. “Het bleek helemaal geen uitdaging, maar een leuk avontuur”, blikt ze terug. “Met blijvende impact.” Marijke is sindsdien vegan en zet zich naast haar werk als foto- en videograaf in als vrijwilliger voor de Nederlandse Vereniging voor Veganisme (NVV). Ze vertelt hoe ze de VeganChallenge heeft ervaren en wat het haar heeft gebracht.
Hoe kwam je op het idee om mee te doen aan de VeganChallenge?
“Ik was al ruim twintig jaar vegetariër, maar ik at veel kaas. Mijn motivatie was in eerste instantie vooral gezondheid: al dat vet, dat kon toch niet goed zijn? Het was echt een verslaving. Ik vroeg me af: wat doet dat eigenlijk met mijn lijf? En zou het niet beter zijn om daarmee te minderen, of te stoppen? Vanuit die nieuwsgierigheid begon ik aan de VeganChallenge.”
“Pas gaandeweg leerde ik steeds meer over het dierenleed dat zuivel veroorzaakt, en over de impact op het milieu. Ik dacht dat ik als vegetariër al goed bezig was, maar zag nu pas dat je met zuivel nog steeds bijdraagt aan de bio-industrie. Dat werd al snel steeds belangrijker voor me als motivatie. Sinds ik dat weet, kan ik niet meer terug.”
Hoe vond je het om de VeganChallenge te doen?
“Wat me meteen opviel: het voelde niet als een uitdaging, eerder als een leuk avontuur. Er ging een wereld voor me open. Ik dacht vooraf echt dat het ingewikkeld zou worden. Ik had het beeld dat je als vegan bijna niks meer kunt eten. Dat leek me enorm lastig. Maar al op dag één werd dat beeld compleet onderuitgehaald. Ik ging de supermarkt in en dat was echt een eyeopener: er waren zóveel goede vegan producten die ik eerder niet zag. Het viel me op hoeveel opties er eigenlijk waren.”
Wat mooi. Het leverde dus veel meer op dan je had verwacht?
“Ja, zeker. Ik ontdekte allerlei nieuwe producten, probeerde verschillende soorten vegan kaas én veel nieuwe vegan eettentjes, waar ik anders niet zo snel zou komen. En het mooie is: ik stak mijn man er ook mee aan. In het begin van onze relatie at hij nog weleens vlees, maar nu is hij ook helemaal vegan. Samen gingen we op zoek naar vegan restaurantjes en nieuwe recepten. We zijn daardoor veel gevarieerder en avontuurlijker gaan eten. Ook op reis merkten we dat: we zochten dingen beter van tevoren uit en kwamen juist op plekken waar we anders misschien nooit waren beland – veel leuker dan de standaardplekken.”
Je begon de challenge natuurlijk voor je gezondheid. Merkte je daar verandering in?
“Ja, ik viel in het begin een paar kilo af en had vaker honger. Ik ontdekte dat ik meer kon eten van wat ik lekker vond. Even wennen, maar ook zeker een voordeel! Verder is mijn gezondheid altijd goed gebleven. Ik eet gevarieerd en slik ongeveer eens per week B12 bij – dat is overigens ook verstandig om te doen als niet-vegan. Je krijgt als vegan wel de eeuwige vraag of je wel genoeg eiwitten binnenkrijgt. Dan zeg ik altijd: met een westers dieet is het bijna onmogelijk om een eiwittekort te krijgen. Tenzij je bijvoorbeeld topsporter bent. Mijn bloedtesten zijn ook altijd uitstekend, dus dat zit helemaal goed.”
Was er ook iets dat je lastig vond?
“Het enige echte ‘challenge’-onderdeel vond ik het sociale aspect. Met vrienden, familie, feestdagen, teamuitjes… Dan is er soms weinig te kiezen, of krijg je ongemakkelijke opmerkingen. Of ik niet voor deze keer een uitzondering wilde maken, bijvoorbeeld. Zeker als je de enige vegan in je omgeving bent, kan dat ingewikkeld zijn. Juist daarom vind ik de NVV zo belangrijk. Je komt in contact met andere vegans en dat geeft een community gevoel. Dat is enorm verbindend en motiverend: je doet het niet alleen, dat maakt echt verschil. Het was wel fijn geweest om ook tijdens de challenge al contact te hebben met andere deelnemers of vegans. Dat helpt misschien op momenten dat het even wat moeilijker is.”
Wat zou je anderen meegeven die overwegen mee te doen aan de VeganChallenge?
“Mijn belangrijkste tip: streef niet naar perfectie. Als je heel streng bent voor jezelf en het lukt even niet, dan ga je je schuldig voelen – en dat helpt niemand. Bekijk het positief en wees trots op alles wat wél lukt. Als we met z’n allen meer richting plantaardig bewegen en bewuster eten, dan is dat al enorme winst. Zie de VeganChallenge dus als een stimulans, niet als een streven naar honderd procent. Want alles wat je doet om meer plantaardig te leven, is al ontzettend goed. Voor de dieren, de wereld én je eigen gezondheid.”
