Hij is documentairemaker, opiniemaker, spreker, influencer (meer dan 28.000 volgers op Instagram) en deed mee aan tv-programma De Slimste Mens. Straks kan hij zich ook nog schrijver noemen, want momenteel werkt vegan boerenzoon Wouter Waayer hard aan zijn eerste boek. Bijna alle aanvragen om ergens te spreken slaat hij nu daarom af. Voor de NLVegan Fair 2026 maakt hij gelukkig een uitzondering.

“Toen ik veganist werd, was ik me snel bewust van dat ik best een unieke positie heb”, zegt Wouter. De boerenzoon die opgroeide in het Twentse Geesteren op de kalverboerderij van zijn vader koos er later voor om zonder dierlijke producten te leven. “Dat is toch een verhaal dat mensen nieuwsgierig maakt en laat nadenken. Ik had heel erg het gevoel dat ik er iets mee moest, en wilde iets positiefs in beweging zetten – mezelf inzetten als een soort medium voor de dieren.”

Hij begon onder meer filmpjes te posten op Instagram, die al snel veel reacties opleverden. Dat hij zich openbaar zo uitsprak, was nieuw. “Ik ben altijd wel mondig geweest, maar activistisch zijn is pas bij de dieren ontstaan. Ik denk dat er niet eerder een onderwerp was waar ik zoveel bij voelde en waardoor er zo’n stevig vuur in mij brandde.”

Verbinding

In eerste instantie voelde hij veel woede en wrok. “Dat is inmiddels wat meer ingedaald en nu heb ik een bijzondere rol”, zegt hij. Wouter wil namelijk een brug slaan tussen boeren en dierenliefhebbers. “Iedereen heeft een eigen rol. Dat hele activistische geluid moet er ook zijn, maar mijn rol is anders door waar mijn wieg heeft gestaan. Door in gesprek te gaan met boeren wil ik ervoor zorgen dat er meer verbinding komt tussen boeren en veganisten. Uiteindelijk moeten we het toch samen doen.”

Dat betekent niet dat hij zich nu nooit meer boos maakt. “Als ik een lading varkens van de buren voorbij zie komen, dan gebeurt dat bijvoorbeeld nog weleens. Dan typ ik daarna soms iets, maar verwijder het voordat ik het online plaats. Inmiddels ben ik me wel bewust van de rol die ik speel als Wouter Waayer het publieke figuur: ik probeer juist iedereen erbij te betrekken.”

Opgeven is geen optie

In Wouters documentaire Liesjes hok was leeg – waarin hij terugkeert naar de boerderij van zijn vader om kalveren te redden – vertelt hij ook dat hij veel nare verwensingen naar zijn hoofd geslingerd krijgt. “Dat eist op persoonlijk vlak soms zijn tol, al doen die reacties mij niet heel veel. Ik heb er best een dikke huid voor gekregen. En ik heb gewoon een hele sterke drijfveer voor het verbeteren van het leven van dieren. Dat doel staat boven alles, dus ik zie geen andere mogelijkheid dan doorgaan. Als ik stop, dan verdwijnt er een belangrijk geluid in het gesprek over dierenwelzijn en de toekomst van de dierenindustrie. Opgeven is geen optie.”

Bovendien krijgt hij ook veel reacties waar hij juist energie van krijgt. “Ik vind het heel mooi als mensen zeggen dat ze geïnspireerd zijn om tenminste minder vlees te eten door mijn boodschap en de manier waarop ik laat zien dat dieren individuen zijn.”

Fotograaf foto Wouter met vader: Manon Dijkman

Van stal naar schijnwerpers

Op de NLVegan Fair gaat Wouter in gesprek over het onderwerp ‘Van stal naar schijnwerpers: waarom een goed verhaal wint van feiten’. “Die titel is dubbelzinnig: die slaat op mij omdat ik vanuit de stal nu in de schijnwerpers sta, maar ook op de dieren die ik in de schijnwerpers zet. Je kan heel veel feiten hebben die allemaal kloppen en in een gortdroog artikel zetten, maar daar bereik je uiteindelijk niemand mee. Soms moet je kiezen voor een goed verhaal.”

Uiteindelijk hoopt hij vooral een hoopvolle boodschap mee te geven. “Omdat wij als groep meer kunnen dan het soms lijkt. Ik denk dat we hele goede verhalen hebben, maar die soms nog niet helemaal goed benutten om ook emotioneel in te zetten. Ik hoop daar bouwstenen en handvatten voor te geven”